Lees hier alles over bier

Je kunt hieronder op je vraag klikken voor het antwoord. Staat jouw vraag er niet bij dan kun je altijd contact met ons opnemen via de klantenservice.

Bier bewaren
Welke temperatuur moet bier zijn, zodat ‘t  het best smaakt?
Hoe lang kan ik bier bewaren?
Verandert de smaak van bier nog in de fles?

Bier en gezondheid
Is bier gezond?
Hoeveel calorieën zitten er in bier?

Bier drinken
Is er een volgorde waarin je verschillende bieren het best kunt drinken?

Bier en eten
Zijn er nog speciale gerechten die goed bij bier passen?

Biersoorten
Wat is een Trappistenbier?
Wat is een Pils
Wat is een Lager?
Wat is een witbier?
Wat is een Dubbel?
Wat is een Tripel?
Wat is een Abdijbier?
Wat is een Lambic?
Wat is een Geuze?
Wat is een Kriek?
Wat is een Porter?
Wat is een Stout?
Wat is een Cider?
Wat is een Bockbier?
Wat is een Winterbier?
Wat is een Gerstenwijn?

Bier brouwen
Waar wordt bier van gemaakt?
Wat is het Reinheitsgebot?
Waarom zijn sommige bieren licht en andere donker van kleur?

Bier en de geschiedenis
Wie heeft bier uitgevonden?
Hoe oud is bier eigenlijk?

Welke temperatuur moet bier zijn, zodat ‘t  het best smaakt?

Als het goed is geeft de brouwer op de fles die temperatuur aan waarbij zij of hij vindt dat dit het smakelijkste resultaat geeft. Is dat niet het geval, houd dan als vuistregel aan: hoe meer alcohol, hoe warmer het geschonken mag worden. Pils is rond 4 graden op zijn best; een gerstewijn voelt zich fijn bij een temperatuur tussen 11 en 14 graden.

Hoe lang kan ik bier bewaren?

> Volg hier de aanwijzing van de brouwer. Sommige bieren kun je wel dertig jaar bewaren, en het wordt er alleen maar lekkerder op. Dit geldt alleen voor zware, donkere bieren. Wees alert op het volgende: als je bier bewaart, houdt het op een stabiele, liefst lage temperatuur en in een donkere ruimte. Licht is funest voor bier! De meeste bieren met ‘gist op fles’ (zie etiket) kunnen wel drie jaar hebben. Pils, en aromatisch gehopte bieren (zoals Amerikaanse IPA’s) verliezen al snel veel van hun smaak en aroma – drink die vers. Flessen met kroonkurk rechtop bewaren, met champagnestop liggend graag. Opgelet: ervaring is hierbij niet onbelangrijk, dus probeer zelf eens (en proef een jong en oud bier naast elkaar, zoek de honderden verschillen).

Is bier gezond?

> Bier is een natuurproduct en bij matig gebruik zeker niet ongezond. Als isotone dorstlesser onovertroffen, maar ja, er zit alcohol in, dus wees altijd alert (en ga nooit rijden met bier op, al is het er maar een!). Recente studies wijzen uit dat twee à drie glazen bier per dag in positieve zin aan het leven bijdragen – maar het is een dunne lijn die het scheidt van schadelijker effecten.

Hoeveel calorieën zitten er in bier?

> Dat varieert per bier en is afhankelijk van de hoeveelheid alcohol en de hoeveelheid (en soorten) gebruikte mout. Daar komen de restsuikers (niet vergiste suiker) nog bij. Als regel geldt wel dat bier minder calorieën bevat dan bijvoorbeeld frisdranken, melk, wijn en de meeste vruchtensappen – ongeveer evenveel als een glas verse jus d’orange!

Hoe kan ik bier het best bewaren?

Wil je het binnenkort drinken, houdt het dan koel (zie de aanwijzing op het etiket). In alle gevallen uit het (dag)licht bewaren en, als je het langere tijd wilt bewaren, het liefst op keldertemperatuur (rond 8 à 9 graden). Flessen met kroonkurk rechtop bewaren, met champagnestop graag liggend.

terug naar de index

Verandert de smaak van bier nog in de fles?

Ja, want het is een natuurproduct. De meeste laag alcoholische bieren, zoals pils, amber/ale en witbier, ‘verouderen’ heel snel waarbij ze veel van hun ‘pit’ en smaak verliezen: er komt een wat doffe, ijzerachtige smaak aan het bier. Bieren vanaf 7% alcohol, en zeker die met gist op de fles zijn afgevuld, veranderen juist in positieve zin: ze ontwikkelen zich door in de fles (mits goed bewaard, zie elders). Maar let op: ook daar komt een eind aan, waarna de aftakeling inzet als bij een oude can-can danseres. Een vuistregel is drie jaar en dan drinken, maar er zijn bieren die tien keer zo lang doorrijpen. Dit is vooral een kwestie van geluk hebben en proberen, steeds maar weer proberen.

Is er nog een volgorde waarin je verschillende bieren het best kunt drinken?

Als je meerdere bierstijlen op een avond wilt proeven is de volgende vuistregel handig: opbouwen naar mate de alcohol toeneemt. Begin met pils en eindig met tripel. Ook kun je beginnen met het minst hoppige bier en de intensiteit opvoeren.

Zijn er nog speciale gerechten die goed bij bier passen?

Ja, maar omgekeerd nog beter. Hier is echter niet een kort antwoord mogelijk: binnenkort op deze site dan ook meer hierover!

Wat is precies een Tripel?

Niets – het is de meest onduidelijk beschreven bierstijl ter wereld. Dit is zeker de meest oorspronkelijke trappisten stijl – tripel verwijst naar een hogere hoeveelheid mout per liter water, en dus levert het een zwaarder bier op dan een enkel of dubbel. De monniken hebben altijd al van een forse pot bier gehouden, zeker gegeven het feit dat in vroeger tijden bij lange na niet alle suikers zich vergistten in alcohol en het bier dus een hoge voedingswaarde had. Men noemde het wel ‘vloeibaar brood’ en de volkswijsheid dat een pilsje gelijk staat aan drie bruine boterhammen kaas is hierop gebaseerd, hoewel er geen biet van klopt. De termen ‘enkel’, ‘dubbel’ en ‘tripel’ verwijzen naar de hoeveelheid graan per liter water die bij het brouwen gebruikt wordt – hoe meer graan, hoe meer suiker, hoe meer alcohol.

Wat is precies een Dubbel?

Dubbel verwijst naar een oud gebruik waarbij de brouwer kruizen op zijn vaten bier zette. Een kruis was een lichtalcoholisch bier, gebrouwen met weinig mout. Gebruikte hij meer mout, dan verkreeg hij meer alcohol – twee kruizen, een dubbel dus. Het is vrijwel altijd een donkergekleurd,lichtzoet bier met een lichte hopbitterheid. De termen ‘enkel’, ‘dubbel’ en ‘tripel’ verwijzen naar de hoeveelheid graan per liter water die bij het brouwen gebruikt wordt – hoe meer graan, hoe meer suiker, hoe meer alcohol.

terug naar de index

Wat is Trappistenbier?

Je kunt het een misverstand noemen, en dat is het ook: veel consumenten zien de benaming ‘trappist’ als een garantie voor hoge kwaliteit. Dat is het technisch gezien niet want de term verwijst alleen naar de herkomst van het bier – het is geproduceerd met nauwe betrokkenheid van de trappistenorde, in een echt trappistenklooster. Om de herkomst van het trappistenbier te verklaren moeten we even de geschiedenisboeken in. In de zesde eeuw begint Benedictus van Nursia zijn leerregel te schrijven in het door hem gestichte klooster van Montecassimo. Hij krijgt al gauw volgelingen, Benedictijnen genoemd, en deze verspreiden zich over heel Europa om de regel van Benedictus uit te dragen en in praktijk te brengen.

In 1096 scheidt een deel van de Benedictijnen zich af en vormt een nieuwe religieuze orde, de Cisterciënzers, genoemd naar het eerste klooster van deze stroming in het Franse Cîteaux. Ook deze orde evolueert en in 1664 beslist de abt van de Franse abdij ‘Notre Dame de la Grande Trappe’ dat het afgelopen moet zijn met het er maar op los leven van zijn ordegenoten: hij wil de regel van Benedictus zeer strikt naleven of ‘strikt observeren’.

Zij die het met hem eens zijn worden nu Trappisten genoemd, naar de eerste abdij die deze observantie volgde, La Trappe in Normandië. Vanaf 1892 wordt deze stroming in de Cisterciënzer orde zelfstandig. Eén van de activiteiten waarmee de monniken zich bezighielden was bierbrouwen, en dus kan trappistbier alleen gecategoriseerd worden door zijn herkomst en niet door smaak, geur of kleur.

Wat is abdijbier?

Als biertype dekt de vlag ‘abdijbier’ de lading allang niet meer: er is nog precies één abdij waarin echt bier gebrouwen wordt (het Belgische Val Dieu). En zelfs daar zijn het niet meer de monniken die het doen! Eigenlijk, zo gebiedt de eerlijkheid te zeggen, verwijst de term puur naar vervlogen tijden, waarin abdijen zelfvoorzienende samenlevingen waren die al wat ze voor hun dagelijkse behoeften nodig hadden zelf produceerden – waaronder natuurlijk bier! Abdijbier is dus geen aparte of eigen stijl, maar een verzamelnaam voor meerdere biersoorten die een oorsprong hebben in het kloosterleven maar die bepaald niet alleen (meer) in abdijen of kloosters gebrouwen worden. Het zegt iets over de herkomst – meer niet.

Tegenwoordig betekent de term dus in het beste geval dat het bieren betreft die ‘in de stijl van een abdij’ gebrouwen worden. Deze bieren kennen we sinds kort in meestal vier varianten, allen van hoge gisting. Het begint met een blond bier waarna een donker dubbel volgt, een zwaarder tripel en soms een zeer zwaar en donker ‘cuvée’ type. De termen ‘enkel’, ‘dubbel’ en ‘tripel’ verwijzen overigens naar de hoeveelheid graan per liter water die bij het brouwen gebruikt wordt – hoe meer graan, hoe meer suiker, hoe meer alcohol. Het meest gebrouwen bier was voor het dagelijkse gebruik en had slechts weinig alcohol, maar er werden een paar specialiteiten voor bijzondere gasten of hoogtijdagen gebrouwen die veel rijker van alcohol waren voorzien.

Wat is een Lambic?

> Lambic is de meest mysterieuze, en voor de consument de moeilijkste, bierstijl ter wereld. Het geldt als de champagne onder de bieren en kent een trouwe schare liefhebbers. Tegelijkertijd maakt de rinsheid, die er onlosmakelijk mee is verbonden, dat de argeloze proever zich op z’n minst een hoedje schrikt! De naam is waarschijnlijk afgeleid van het plaatsje Lembeek, gelegen in het Belgische Pajottenland.

De juiste gist zet suiker om in drinkbare alcohol en koolzuurgas, de verkeerde gist verpest de drank grondig. De brouwers van lambic zijn dus eigenlijk duivelskunstenaars: ze vertrouwen op iets dat ze nauwelijks kunnen beïnvloeden. Men laat het wort in open kuipen een nachtje in het brouwhuis staan, gaat vol vertrouwen een dutje doen en de volgende morgen broebelt en bubbelt het dat het een lust is.

Met name de open gistkuip is een unieke factor voor menige lambic brouwerij: als de kuip niet open is, kan de gist er niet bij. Dat is meteen de reden waarom de meeste andere brouwerijen met gesloten gistkuipen werken: men is als de dood dat er vreemde gist bij het bier in wording komt, want dan kunnen de meest vreselijke gevolgen optreden. Het ergste is natuurlijk dat de drank volkomen ondrinkbaar wordt, en aan bier weggooien heeft elke brouwer een broertje dood. Een tweede unieke factor zijn de houten vaten waarin het bier mag rijpen, meestal foeders genoemd. Elke brouwerij heeft zijn eigen speciale foeders die zorgvuldig en met liefde onderhouden worden, hetgeen een kunst op zich is. Aan de vrouw van een lambicbrouwer mag je komen – aan zijn foeders nooit!

terug naar de index

Wat is een Geuze?

Zo gaat het met geuze: elke jaar brouwt men een nieuwe, frisse lading lambic die op haar gemak mag rijpen en smaak vergaren. Is het controleren van de vergisting al een kunst, de werkelijke waarde van de lambic brouwer bewijst hij of zij bij het mengen. Jonge en nog wat agressief smakende lambic wordt zorgvuldig met oudere gemengd tot het beoogde smaakpallet bereikt is en dan mag het gebotteld worden. Het eindproduct vereist dus dat de drinker zich in de brouwer verplaatst en dat men zich diens nukken en grillen laat welgevallen!

Wat is een Kriek?

Kriek is een redelijk zurig bier dat verkregen wordt door spontane, in de lucht zwevende, gisten. Lambic krijg je niet zomaar: je moet oude en jonge dooreen mengen om een solide basis te krijgen waarop je verder kunt bouwen. Het bier rijpt op eiken vaten en bij het maken van Kriek bestaat maar liefst 25% van de grondstof uit ‘echte krieken’: krieken zijn zuurder dan gewone kersen. Het resultaat is een bier met een alcoholgehalte van 5% per volume dat vrijwel niet schuimt en waarin je de natuur terug proeft. Er wordt zeker geen gebruik gemaakt van zoetmiddelen of andere smaakadditieven!

Wat is een Porter?

Het begon allemaal in het Londen van de achttiende eeuw met Porter, een uit pure donkere mout gebrouwen bier van hoge gisting met een voor die tijd stevig alcoholpercentage van zo rond de 6,5 procent per volume. Dat het nog steviger kon bewezen de ‘stout porters’, waarbij stout staat voor fors of heftig. Voor je het weet gaat zo’n toevoeging een eigen leven leiden, en heb je een nieuwe bierstijl. Het biertype heeft over de hele wereld volgelingen gevonden, met name in de Baltische staten en Rusland is het jarenlang het meest gedronken biertype geweest. Engelse brouwers hebben zelfs aan het eind van de achttiende eeuw een extreem stevige en robuuste variant bedacht, speciaal voor deze consumenten: de Imperial of Russian Imperial Porters. Tot aan het hof van de Tsaren en Tsarina’s werd het genoten waarbij men vast niet op een slokje meer of minder keek.

Wat is een Stout?

Het moet zo ongeveer de droom van elke marketingman of –vrouw zijn om ooit eens een product in de markt te zetten waarvan de merknaam gaandeweg als soortnaam wordt gebruikt. Het is natuurlijk gemakkelijk als je vrijwel als enige iets maakt (Maggi) en het is simpel als je het belangrijkste ingrediënt in je merknaam verwerkt (Coca Cola) zodat soortnaam en merknaam als vanzelf in elkaar overvloeien. Maar dat mensen die een ‘Spa-tje’ bestellen een mineraalwater bedoelen, al dan niet met prik, moet toch een lekker gevoel geven. Zo is het nu ook met stout: mensen bestellen een Guinness, en dat was dan dat. Arthur Guinness begon in 1759, niet onverdienstelijk, een brouwerij in Dublin. Dan arriveert een nieuw, in London bedacht, biertype in Ierland. Dit biertype is daar met name populair bij de dragers in de haven (porters) en ontleent volgens de mythe daaraan haar naam. Ook in Dublin klimt menigeen voor dit bier op de banken en hoewel Arthur met zijn traditionele ales dapper tegensputtert moet hij in de porter zijn meerdere erkennen.

De visionair in Arthur (of liever: de slimme zakenman) erkent dan al snel het enorme potentieel van deze nieuwlichterij en hij omarmt de stijl. Vanaf 1799 wordt in St. James’ Gate Brewery zelfs alleen nog maar zijn interpretatie van deze London Porter gebrouwen, een steviger interpretatie. Dit geeft de naam Stout (=fors, stevig) aan het bier dat mettertijd is uitgegroeid tot een icoon, een ijkpunt, een zeldzaam mooi bier. Guinness stout heeft de wereld veroverd and rules the waves!

terug naar de index

Wat is een Lager?

In Angelsaksische landen is de term lager in gebruik voor ondergistende bieren. Lager is afgeleid van lagern (Duits voor: opslaan). In Nederland wordt lager als aanduiding voor een in Nederland gebrouwen bier niet meer gebruikt. In Duitsland komt nu naar Engels voorbeeld de term en de biersoort lager weer in zwang. Lager was in Nederland een pilsachtige met 3,5% alcohol, vergelijkbaar met tafelbier. Lager bevatte minder alcohol en was dus goedkoper en makkelijker drinkbaar.

Wat is een Pils?

Pils (ook pilsener of pilsner genoemd) is een soort bier dat voor het eerst door de Duitser Josef Groll in de stad Pilsen (Tsjechisch: Plzeň) in het voormalige Oostenrijk-Hongarije en het huidige Tsjechië werd gebrouwen. De naam is afgeleid van de naam van de stad. Pils bevat ongeveer 5% alcohol. Het is een ondergistend bier met een goudgele kleur en een hogere hopbitterheid dan lager.

Wat is witbier?

Deze biersoort mag zich in een bijzonder hoge populariteit verheugen – het is waarschijnlijk het meest verkochte speciaalbier type in ons land. Met alcoholpercentages tussen de vier en zes procent behoort ze bepaald niet tot de afdeling ‘ferme jongens, stoere knapen’. Het smaakpallet, veelal mede geschilderd met gebruik van koriander en citrusschil, is echter uitdagend genoeg om haar te verheffen boven het gemakkelijke slobbergoed. Witbier is een ongefilterd en daardoor troebel bier van hoge gisting. Er wordt gebruik gemaakt van tarwemout dat minimaal de helft van het beslag moet uitmaken, gerst en soms ook van haver. Opmerkelijk genoeg stierf de soort uit en in 1955 werd er vrijwel zeker geen witbier meer gebrouwen. En hier ligt de basis van een verhaal van bijna mythische proporties, het verhaal van misschien wel de begaafdste brouwer van de twintigste eeuw, de man die meer voor bier betekend heeft dan wie dan ook, op Vader Anselmus na: Pierre Celis.

In 1966 namelijk werd de stijl door hem nieuw leven ingeblazen: in Hoegaarden startte hij een nieuwe brouwerij. Geboren te Hoegaarden in 1925 was hij aanvankelijk melkboer maar dat zal zijn gaan vervelen en zo kwam het dat hij in 1966 brouwerij De Kluis stichtte alwaar hij de productie van het traditionele witbier van Hoegaarden ter hand nam. Het bier sloeg al snel bijzonder goed aan – je vraagt je af wat er in de voorafgaande vijftien jaar veranderde want het type was morsdood. Hoe het ook zij, Hoegaarden bleek een trendzetter van bijkans kosmische proporties en was lange tijd eenvoudigweg synoniem met witbier.

Overigens hebben wij hier nog wat te mekkeren over het onbehoorlijke gebruik een citroenschijf in witbier te doen – laten we duidelijk zijn, dat hoort niet. Als u het aangenaam vindt houden we u niet tegen want over smaak twist men niet, maar dat citroentje is echt belachelijk. Het verpest het schuim, doet de smaak verschieten en is in de grond van de zaak de grootste belediging voor een brouwer, te vergelijken met Maggi in de soep doen voordat je deze geproefd hebt. Zo, dat is eruit.

Wat is een Gerstenwijn?

> Bier en wijn lijken zich tot elkaar te verhouden als voetbal tot hockey, als volks tot elitair, zelfs als beschaafd tot onbeschaafd. De marketeers van wijn hebben zich grondig van hun taak gekweten, want als er ooit grotere onzin is beweerd dan dat ‘wijn beter of gedistingeerder is dan bier’, dan hoor ik het graag van u. Niets is minder waar: beide zijn grootse dranken, mits kundig bereid, en het allermooiste bewijs wordt geleverd door de stijl die in het Engels nog mooier klinkt: barley wine. Gerstewijn als bierstijl gaat feitelijk terug tot de 18e of 19e eeuw toen Engeland vele oorlogen met Frankrijk uitvocht, en de upper class zich profileerde door bier te drinken in plaats van wijnen uit de Bordeaux. Door de wijn die men meestal dronk, en die tegen niet onaanzienlijke bedragen uit Frankrijk werd geïmporteerd, te boycotten kon men zich mooi vaderlandslievend opstellen zonder daadwerkelijk een vinger uit te steken. Wel dronken de lords en andere ‘boven ons gestelden’ dan graag iets dat op die wijn leek: deze moest zwaar zijn, het liefst met een donkerrode kleur, kortom lijken op een wijn, gemaakt van gerst (hieraan ontleent de stijl haar naam).

terug naar de index

Wat is een Cider?

Cider is, niets meer en niets minder, vergiste appelsap dat daarna mag rijpen (tot wel drie jaar aan toe) aleer het gedronken wordt. Cider is dus een alcoholische dorstlesser die verkregen wordt door de gisting van het sap van streng geselecteerde, bij voorkeur bitterzoete, appels. Zo groeien alleen al in de eigen boomgaarden van Magners Irish Cider zeventien verschillende soorten die in de juiste verhouding met elkaar vermengd worden. De productie van cider is een redelijk eenvoudig proces, dat meer met wijn maken dan met bier brouwen te maken heeft.

Wat is een Bockbier?

Het verhaal wil dat de stad Einbeck gezegend was met vele begaafde brouwmeesters – elke mannelijke inwoner van die plaats mocht, als hij eenmaal volwassen werd, in de gemeenschappelijke brouwerij aan de slag gaan – en dat het bier uit die stad zo gewild was dat er bijna een zwarte markt voor ontstond. Einbeck maakte deel uit van de handelsorganisatie der Hanzesteden en had zodoende gemakkelijk toegang tot een vervolmaakt distributiesysteem en een kolosaal afzetgebied. Het ging de brouwers van Einbeck dan ook voor de wind, mogen we wel zeggen, maar succes roept afgunst op en nadat vele pogingen mislukt waren slaagde een Beiersche vorst er uiteindelijk toch in om middels riante sommen geld en de belofte van alles dat hij maar wilde, een echte Einbecker brouwer naar zijn stad te halen om daar in de stijl van zijn thuisstad bier te brouwen. Men spreekt in Beieren een apart dialect, waar niemand anders dan de geboren Beiers iets van verstaat, en men refereerde er aan het Ainpökische bier wat zich al snel loszong en als Ein Pock bier verder door het leven ging. De stap naar ‘een bock bier’ is daarmee al snel gezet en zo werd de plaats Einbeck naamgever van een hele bierstijl. We herhalen het nog maar eens: de geitenbok, die zeker in Nederland menig bieretiket van dit type siert, heeft dus in het geheel niets te maken met de stijl of het bier maar is niets anders dan een heel groot historisch misverstand dat waarschijnlijk onuitroeibaar zal blijken.

Wat is Winterbier?

Wederom hebben we te maken met een hele aparte stijl, die zowel traditioneel als nieuwerwets is. In een tijd dat de winter bij uitstek de brouwperiode was – want dan waren de temperaturen laag genoeg om te brouwen, te lageren en het bier goed te bewaren – had men natuurlijk behoefte aan warmhouders, en de bieren die men speciaal maakte om die kille periode te doorstaan waren doorgaans fors voorzien van alcohol. Donker waren ze natuurlijk vanwege het gebruikte mout maar dat kwam bijzonder goed uit – het kleurt zo lekker tegen de sneeuw, dat robijnrode tot pikzwarte winterbier. De meeste winterbieren hebben alcoholvolumes van minimaal 9 procent, oplopend tot 12. Met een beetje smokkelen zou je ze ook kunnen indelen bij de gerstewijn of zwaar donker bieren, maar het thema is het onderscheidende element dat een eigen categorie rechtvaardigt.

terug naar de index

Wat is het Reinheitsgebot?

Feitelijk de eerste warenwet ter wereld, een in 1516 uitgevaardigde regel waarin uitdrukkelijk wordt aangegeven welke ingrediënten wel en niet mogen worden gebruikt bij de productie van bier in Beieren. Later is deze regel van toepassing geworden in heel Duitsland. Men stond alleen water, gerst en hop toe (gist kende men niet, dat is later toegevoegd). Zo werd de consument beschermd tegen bier van slechte kwaliteit, van treurige ingrediënten gemaakt. Maar er speelde meer mee…

Tarwe was een graag gebruikt ingrediënt, maar schaars, en nodig om brood te bakken. Daarnaast had de Hertog van Beieren een monopolie op tarwebier dat hierdoor verder beschermd werd – de man liep binnen.

Wie heeft bier uitgevonden?

Een vrouw uit Mesopotamië. Haar naam is onbekend. Waarschijnlijk is zij gestoord tijdens het bakken van brood en zette zij het net gemaakte deeg buiten in een kom. Daar kwam water bij, en in de lucht zwevende gist – met dat warme weer ging dat zijn gang. Misschien twijfelde zij even of ze het prutje zou weggooien, toen ze weer aan de arbeid wilde – maar ze nam een slokje en verhip, dat was lekker! Gaandeweg is het brouwproces iets verfijnd.

Hoe oud is bier eigenlijk?

Misschien al wel 10.000 jaar oud. Er zijn vele kleitabletten en geschriften die naar bier brouwen verwijzen; de oudste is van 2500 voor Christus.

Waar wordt bier van gemaakt?

Van water, vaak meer dan 95% van de vloeistof. Gemout graan (gemout: aan het kiemen gebracht om de zetmeel in suiker om te zetten, hetgeen in alcohol kan worden omgezet) dat meestal gerst is, maar soms ook tarwe, have, rogge, maïs of rijst. Van gist, die de suikers in alcohol en koolzuur omzet en een groot deel van de uiteindelijke smaal bepaalt (en ook zelf smaak heeft). Van hop, dat bier bewaarbaar maakt maar ook een licht-bittere smaak geeft, en er voor zorgt dat bier knispert tussen de tanden en danst op de tong.

Soms voegt men smaakmakers toe: fruit (kriek), honing, citroenschil of sinaasappel (witbier), kruiden, specerijen (vooral koriander) of peper. Wat niet, eigenlijk.

Waarom zijn sommige bieren licht en andere donker van kleur?

Om de zetmeel uit de graankorrels in suiker om te zetten laat men deze kiemen. Het proces stopt bij verhitting. Hoe hoger de temperatuur, hoe eerder die suikers karameliseren en de korrels kunnen zelfs licht verbranden. Beide donkere componenten dragen bij aan de kleur van het bier!

terug naar de index

Stay informed

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van het laatste biernieuws en actuele topaanbiedingen.

 

Over Bier&zO

Onze winkel in Rotterdam

Bekijk onze openingstijden 

Winkel Bier&zO Rotterdam

Al 25 jaar bier uit de hele wereld

Onder de 18? Geen bier.

NIX18

 

Volg ons op Facebook!

Volg Bier&zO op Facebook

 

Een moment geduld a.u.b...

Verder winkelen
Naar kassa en afrekenen
Verder winkelen
Naar kassa en afrekenen